Warsztaty słowa 16.06.2025 – Bazgroły. O tomie Pustko Macieja Bobuli
Maciej Bobula, Pustko, Wrocław, Warstwy 2023
Prowadzący: dr Jakub Kornhauser
Punktem wyjścia dla warsztatów jest tom Pustko Macieja Bobuli z 2023 roku. Rozmawiamy o pisaniu jako nieustannym dialogu z przeszłością i powrocie do dzieciństwa. Zastanawiamy się, na ile szata graficzna książki – dziecięce rysunki, bazgroły, skreślenia i dopiski – wpływa na nasz odbiór całości. Czy poezja, która nawiązuje do bardzo konkretnych realiów, w tym miejsc, osób, zwierząt, przedmiotów, może jednocześnie być uniwersalna? W jaki sposób mówi się tu o zakorzenieniu i wykorzenieniu, śmierci i życiu? Na ile pomocny w doświadczaniu rzeczywistości jest język? I dlaczego w tytule widnieje neologizm „pustko” – co to mówi nam o świecie ukazanym w książce?
Wiersz z tomu Pustko
PRAY TELL
rycerz i jego kochanek czyli brat z partnerem
wciąż przybywają tu do mnie z daleka i opowiadają
mi historię ostatnich swoich dni — kto nie pozmywał
co nie tak ze skarpetkami gdzie bywają ich koty pytają
jakie ja ploty mam od siebie ale nie mam dla nich żadnych
wpatruję się tylko i myślę jak bardzo zazdroszczę miłości
pożycie moje i brata nigdy nie było w najlepsze paski
emocjonalny chłód i cisza gdy się wstawić było trzeba
jeden za drugim wciąż rozchodzimy się jakby bardziej
na oczach kotów są pamiętliwe obszary mojego mieszkania
w których ciężko oddycham parą gdy myślę w te szare dni
i płaczę jak nie wiem za rycerzem i kochankiem
gdy odjeżdżają ode mnie
kiedy wieś dowiedziała się
że brat wyjeżdża z domu
wieś oznajmiła: zmienił płeć
Warsztaty słowa 30.04.2025 – Kolektywy i wspólnoty (nie tylko) artystyczne
Joanna Mueller, Joanna Łańcucka, Waruj, Stronie Śląskie, Biuro Literackie 2019.
Prowadząca: dr Anna Marchewka
Uczestnicy: Uczniowie i uczennice III Prywatnego Liceum Ogólnokształcącego w Krakowie
Waruj nie jest typowym zbiorem wierszy z ilustracjami, książka Joanny Łańcuckiej i Joanny Mueller to wyraz artystycznego, graficzno-literackiego dialogu. Poemiks Łańcuckiej i Mueller może okazać się szansą na odkrycie mocy kolektywu, niekoniecznie wyłącznie artystycznego. Wspólna lektura i analiza Waruj, oprócz podróżowania przez historię (również literatury), umożliwia mierzenie się ze współczesnymi, dotkliwymi problemami społecznymi. Budowanie wspólnoty w – i dzięki – Waruj może pomagać osobom czytającym w przełamywaniu poczucia bezradności wobec tego, co trudno nawet wypowiedzieć, oraz w podejmowaniu prób budowania koleżeńskich relacji i sojuszy we wspólnych, ważnych sprawach.
Wiersz z tomu Waruj
asie-niteczki
tobie i z tobą, kolabo-koleżanko!
kiedy będziesz się zwijać do węzłowych spraw
zbudzi mnie naciąg nici wplątanej między palce
a gdy mój głos uwięźnie w echach labiryntu
wątek z twojej dłoni wyrówna dech osnowy
żeby jedna z nas miała własny pokój na czmychach
real drugiej siostry musi być radikal
parki zwolnione z krępacji z nawijką na szpulach relacji
teraz to już naprawdę jesteśmy zmieszane
rozbrojone do gęsiej bo puściłyśmy
farbę z głów golonych do nasad
zawierzyć to znaczy na tętnie nitkowatym
zawiesić odważnik niewiary
połapać zgubione oczka robótki
i razem wysnuć się z tego
(bądź moją tubą bądź moim to be
jak ja twoją bazą i zmianą)
