Laureaci Nagrody im. Wisławy Szymborskiej
Laureaci · IX edycja · 2021
Nagroda za najlepszą książkę poetycką wydaną w 2020 roku
Fot. Andrzej Fijałkowski
Genowefa Jakubowska-Fijałkowska
Urodzona w 1946 roku w Mikołowie. Wydała tomy wierszy: Dożywocie (1994), Pan Bóg wyjechał na Florydę (1997), Pochylenie (2002), Czuły nóż (2006), Ostateczny smak truskawek (2009), Performance (2011), ze mnie robaka i z robaka wiersze/ of me a worm and the worm verses (2012) oraz Paraliż przysenny (2016), a także wybory: polski i wtedy minie twoja gorączka (2010), czeski Něžný nůž (2011) i niemiecki Posie sitzt nicht in der Sonne (2012). Publikowała również w antologiach: Anthologia #2 (2010), Moj poljski pesnički XX vek (2012), Przewodnik po zaminowanym terenie (2016), Zawrót głowy (2018), Znowu pragnę ciemnej miłości (2018) oraz Antologia Babińca Literackiego 2016 - 2019 (2020). Dwukrotna stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Nominowana do literackich nagród: Śląski Wawrzyn Literacki (2012) i Nike (2017).
Genowefa Jakubowska-Fijałkowska
Rośliny mięsożerne
O tomie Rośliny mięsożerne
Rośliny mięsożerne Genowefy Jakubowskiej-Fijałkowskiej są książką niezwyczajną, z pozoru tylko łatwą w lekturze. Jej dostępność zasadza się na opowieści, budowanej w języku, który: na niskich i wysokich, na bardzo zwykłych, ale i czasem odświętnych, rytualnych rejestrach, przedstawia świat pojedynczy, indywidualny, ale też wspólny wszystkim świat zachwytów i porażek. W wyjątkowej poetyckiej wrażliwości, ukazany jest specyficzny mocny „niegrzeczny” monolog liryczny oscylujący w stronę dialogu. To opowieść naszpikowana silnymi emocjami, ale też wyważonymi, racjonalnymi replikami. Defilują tu rozmówcy z przeszłości oraz z teraźniejszości, różne „alter ego”, ale też instytucje; odważnie unicestwiane jest tabu: wieku, kobiecości, religii i państwa. Jest i refleksja metafizyczna.
Dorota Walczak-Delanois, członkini kapituły Nagrody im. Wisławy Szymborskiej.
Bezsenność i tango z Al Pacino
noc pełnia
dzień prawie zorza poranna
ciągle nie mogę spać
wszystko za jasne za gorące
skóra płonie
piec gazowy podpala mi wilczy włos
na prawej skroni
rzęsy mi płoną brwi
Al Pacino prowadzi
do skrzydłokwiatu
jest jak embrion we mnie