Laureaci Nagrody im. Wisławy Szymborskiej
Laureaci · I edycja · 2013
Nagroda im. Wisławy Szymborskiej 2013
W tym roku kapituła uhonorowała ex aequo dwoje poetów: Krystynę Dąbrowską za tom Białe krzesła (wydany przez Wojewódzką Bibliotekę Publiczną i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu) oraz Łukasza Jarosza za tom Pełna krew (Wydawnictwo Znak).
Fot. Rafał Komorowski - Praca własna, CC BY-SA 4.0
Krystyna Dąbrowska
Urodzona w 1979 roku. Poetka, eseistka i tłumaczka, absolwentka grafiki na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jest autorką pięciu cenionych tomów poetyckich, w tym debiutanckiego „Biura podróży” (2006) oraz nagradzanych „Białych krzeseł” (2012), za które otrzymała m.in. Nagrodę im. Wisławy Szymborskiej oraz Nagrodę Fundacji im. Kościelskich. Jej kolejne książki, takie jak „Ścieżki dźwiękowe” czy „Miasto z indu”, przyniosły jej Nagrodę Literacką m.st. Warszawy oraz Nagrodę Poetycką im. Kazimierza Hoffmana. Jako tłumaczka przekładała m.in. wiersze noblistki Louise Glück oraz klasyków angielskojęzycznych (W.B. Yeats, Thomas Hardy). Jej własna twórczość była tłumaczona na wiele języków obcych. Mieszka i pracuje w Warszawie, współpracując m.in. z „Literaturą na Świecie” i „Dwutygodnikiem”.
Fot. Https://przeglad.olkuski.pl/
Łukasz Jarosz
Urodzony w 1978 roku. Poeta, muzyk i pedagog. Za swój debiutancki tom „Soma” (2006) otrzymał Nagrodę im. Kazimiery Iłłakowiczówny. Jest laureatem pierwszej edycji Nagrody im. Wisławy Szymborskiej za tom „Pełna krew” (2012, ex aequo z Krystyną Dąbrowską). Wydał kilkanaście książek poetyckich, w tym m.in. „Wolny ogień”, „Świat fizyczny” czy „Stopień powiązania”, za które był wielokrotnie nominowany do najważniejszych wyróżnień literackich, takich jak Nagroda Literacka Nike czy Wrocławska Nagroda Poetycka Silesius. Jego wiersze tłumaczono na języki: angielski, chorwacki, włoski i niemiecki. Poza literaturą realizuje się jako wokalista, perkusista i autor tekstów w kilku zespołach rockowych. Mieszka w Olkuszu, gdzie pracuje jako nauczyciel.
O autorach
Tegoroczni laureaci Nagrody im. Wisławy Szymborskiej funkcjonują poza środowiskiem literackim, mają naturę samotników i outsiderów, rzadko można ich spotkać na festiwalach literackich i targach książki. Ich sposób pisania jest też zupełnie inny: Dąbrowska daleka jest od ekspresyjności, mówi głosem ściszonym. Jarosz zaś wybiera właśnie ekspresję, w swoich wierszach próbuje uobecnić świat. Ona w swojej poezji jest wycofana, ukrywa się za opisywanym obrazem, on pisze o sobie, o świecie i sobie w nim. Ona jest chłodna, cyzelująca frazę, przezroczysta. On – ekspresyjny, zanurzony w doświadczeniu. Te kontrasty można by mnożyć, ale oboje poetów łączy sposób mówienia o świecie: poszukiwanie nieoczywistości, dostrzeganie w detalu całości zjawiska, skupienie na życiu codziennym.